Van Twee Schoolvrienden tot Een Stil Afscheid
Artiest: Simon & Garfunkel
Weetje van 19 juli 2026
Twee jongens uit Queens
Paul Simon en Art Garfunkel leerden elkaar kennen toen ze nog kinderen waren. Ze groeiden allebei op in Queens, New York, en zaten op dezelfde basisschool. Tijdens een schoolvoorstelling ontdekten ze dat hun stemmen opvallend goed bij elkaar pasten. Paul had een scherp gevoel voor melodie en tekst, terwijl Art met zijn heldere, hoge stem een bijna dromerige klank toevoegde.
Een eerste optreden in een schoolzaal
Hun eerste gezamenlijke optredens waren allesbehalve groots. Ze zongen tijdens schoolfeesten en kleine bijeenkomsten, vaak met niet meer dan een gitaar en twee microfoons. De jongens luisterden veel naar The Everly Brothers en probeerden hun samenzang zo precies mogelijk na te doen. Urenlang oefenden ze om hun stemmen exact gelijk te laten beginnen en eindigen.
Tom & Jerry
Nog voordat de wereld de namen Simon & Garfunkel kende, traden ze op als Tom & Jerry. Paul noemde zichzelf Jerry Landis en Art koos de naam Tom Graph. In 1957 namen ze het nummer “Hey Schoolgirl” op. Het liedje werd onverwacht een hit en bereikte zelfs de Amerikaanse hitlijsten.
Voor twee tieners was dat een ongelofelijke ervaring. Plotseling mochten ze optreden op televisie en stonden ze tussen artiesten die ze zelf bewonderden. Toch duurde het succes niet lang. Nieuwe nummers verkochten minder goed en langzaam gingen ze ieder hun eigen weg.
Een vriendschap met scherpe randjes
Paul en Art waren goede vrienden, maar ook heel verschillend. Paul schreef vrijwel alle nummers en wilde graag zelf bepalen hoe ze klonken. Art was nauwkeurig, kritisch en sterk gericht op de perfecte uitvoering. Juist die verschillen maakten hun muziek bijzonder, maar zorgden ook regelmatig voor spanningen.
Paul voelde zich soms onderschat als zanger, terwijl Art vaak alle aandacht kreeg vanwege zijn opvallende stem en lange, blonde haar. Achter de prachtige samenzang zat daardoor geregeld een stille strijd om erkenning.
Een mislukte eerste plaat
Begin jaren zestig vonden ze elkaar opnieuw en gingen ze verder onder hun eigen namen: Simon & Garfunkel. In 1964 verscheen hun eerste album, “Wednesday Morning, 3 A.M.”. De plaat werd nauwelijks verkocht en het leek erop dat hun samenwerking alweer voorbij was.
Paul vertrok teleurgesteld naar Engeland, waar hij in kleine clubs optrad. Art ging verder met zijn studie. Geen van beiden wist dat één nummer van het album hun leven alsnog volledig zou veranderen.
Het onverwachte succes van The Sound of Silence
Producer Tom Wilson hoorde mogelijkheden in “The Sound of Silence”. Zonder Paul en Art vooraf iets te vertellen, voegde hij elektrische gitaar, bas en drums toe aan de rustige opname. De nieuwe versie werd uitgebracht en groeide uit tot een enorme hit.
Paul hoorde het nieuws terwijl hij in Europa verbleef. Art belde hem met de mededeling dat hun oude nummer ineens overal op de radio werd gedraaid. Niet lang daarna keerde Paul terug naar Amerika en begon het duo aan een tweede leven.
Van kleine clubs naar wereldfaam
Daarna volgden nummers als “Homeward Bound”, “I Am a Rock”, “Mrs. Robinson”, “The Boxer” en “Scarborough Fair”. Hun muziek klonk rustig en mooi, maar de teksten gingen vaak over eenzaamheid, twijfel, afstand en veranderingen in de samenleving.
Een bijzonder moment kwam toen “Mrs. Robinson” werd gebruikt in de film “The Graduate”. Paul had het lied aanvankelijk niet speciaal voor de film geschreven. Regisseur Mike Nichols hoorde echter een vroege versie en zag meteen dat het nummer perfect paste bij het verhaal.
Bridge over Troubled Water
In 1970 verscheen “Bridge over Troubled Water”. Het titelnummer werd vooral gedragen door de stem van Art Garfunkel. Paul Simon had het lied geschreven, maar vond dat Art het moest zingen. Toen het nummer uitgroeide tot een van hun grootste successen, had Paul daar gemengde gevoelens over. Hij was trots op het lied, maar merkte ook dat veel luisteraars vooral Arts uitvoering bewonderden.
Het album werd een enorm succes, maar tijdens de opnamen was de afstand tussen de twee groter dan ooit. Art werkte ondertussen aan een film in Mexico, terwijl Paul thuis nieuwe nummers schreef. Paul voelde zich in de steek gelaten en Art vond dat hij recht had op een eigen loopbaan.
Het einde op het hoogtepunt
Kort na het verschijnen van hun succesvolste album besloten Simon & Garfunkel uit elkaar te gaan. Er kwam geen grote officiële afscheidsverklaring. De samenwerking liep simpelweg vast door irritaties, verschillende ambities en jarenlange onderlinge spanning.
Paul Simon begon aan een zeer succesvolle solocarrière en experimenteerde met allerlei muziekstijlen uit verschillende delen van de wereld. Art Garfunkel bleef zingen, bracht soloplaten uit en werkte als acteur.
Steeds weer even samen
Hoewel hun samenwerking voorbij was, kwamen ze meerdere keren bij elkaar. Het beroemdste weerzien vond plaats in 1981 tijdens een gratis concert in Central Park. Meer dan een half miljoen mensen kwamen luisteren. Voor even stonden daar weer de twee schoolvrienden uit Queens, zingend voor een mensenzee.
Ook later volgden tournees en losse optredens. Soms leek hun vriendschap volledig hersteld, maar oude spanningen kwamen telkens terug. Hun laatste grote gezamenlijke optredens vonden plaats in de jaren na 2000.
Twee stemmen die bij elkaar hoorden
Het verhaal van Simon & Garfunkel is niet alleen een verhaal over succes. Het gaat ook over vriendschap, jaloezie, bewondering en twee mensen die muzikaal perfect bij elkaar pasten, maar persoonlijk steeds verder uit elkaar groeiden.
Misschien is dat juist waarom hun muziek nog altijd zo raakt. Hun stemmen klinken alsof ze nooit zonder elkaar zouden kunnen, terwijl achter die harmonie altijd een zekere afstand aanwezig bleef.