Dit is radio zoals radio bedoeld is… zaterdag 18 april om elf uur: de mooiste muziek uit de jaren 60, 70 en 80. Vraag nu uw favoriete nummer aan. Elke week weer een nieuw weetje over een band of artiest, nu Cream Dit is radio zoals radio bedoeld is… zaterdag 18 april om elf uur: de mooiste muziek uit de jaren 60, 70 en 80. Vraag nu uw favoriete nummer aan. Elke week weer een nieuw weetje over een band of artiest, nu Cream

Weetje Detail

Van Loosduinen tot de wereldtop – De reis van Golden Earring

Van Loosduinen tot de wereldtop – De reis van Golden Earring

Artiest: Golden Earring

Weetje van 28 juli 2025

In de vroege jaren ’60 werd in de Haagse wijk Loosduinen de kiem gelegd voor een van de grootste successen in de Nederlandse muziekgeschiedenis. Twee tieners, George Kooymans (13) en Rinus Gerritsen (15), woonden op een paar straten van elkaar en deelden een passie voor muziek. Samen richtten ze in 1961 een bandje op dat al snel de naam The Golden Earrings kreeg geïnspireerd door het nummer Golden Earrings van Peggy Lee.

Ze oefenden in garages, schuurtjes en huiskamers in de buurt. Volgens de overlevering klopten de buren regelmatig op de muur: “Zachter!” Maar de jongens wisten niet van ophouden. Tijdens een van die oefensessies verzon George Kooymans een riff waar hij lyrisch over was. Hij zei tegen Rinus:
“Als dit niet op een plaat komt, dan eet ik mijn gitaar op.”
De riff haalde hun eerste album de gitaar bleef onaangetast.

De eerste officiële bezetting

De eerste officiële bezetting van The Golden Earrings bestond uit:

  • George Kooymans – gitaar

  • Rinus Gerritsen – bas

  • Hans van Herwerden – gitaar

  • Jaap Eggermont – drums

  • Frans Krassenburg – zang

De onmisbare vroege krachten: Fred, Freddy en Sieb

Voordat Golden Earring uitgroeide tot de iconische band die we kennen, waren er nog andere muzikanten die een belangrijke rol speelden in het begin van de reis. Fred van der Hilst was een getalenteerde bassist die in de prille jaren bij The Golden Earrings meespeelde en daarmee het fundament legde voor het latere geluid. Freddy Haayen was niet alleen een muzikant, maar ook een scherpe organisator en later hun manager, die de band hielp groeien en de juiste koers gaf. Sieb Warner, met zijn krachtige stem, was een van de eerste zangers die het podium deelde met de band en daarmee bijdroeg aan de muzikale ontwikkeling.

Hoewel ze niet de langst zittende leden waren, waren Fred, Freddy en Sieb essentieel voor het ontstaan van de band en verdienen zij hun plek in de geschiedenis van Golden Earring.

Met hun mix van Britse beatmuziek en eigen nummers wisten ze al snel op te vallen. In 1965 scoorden ze hun eerste Nederlandse hit met Please Go, en dat was nog maar het begin.

Van beat naar rock: Golden Earring

In 1969 besloot de band de naam in te korten tot Golden Earring zonder s, internationaler en krachtiger. In datzelfde jaar stapte zanger Frans Krassenburg op, en kwam Barry Hay erbij. Zijn rauwe stem, charisma en energieke podiumpresentatie gaven de band een geheel eigen gezicht. Kort daarna werd Cesar Zuiderwijk de vaste drummer.

De klassieke en jarenlang onveranderde formatie was daarmee compleet:

  • George Kooymans – gitaar en zang

  • Rinus Gerritsen – basgitaar en toetsen

  • Barry Hay – zang en dwarsfluit

  • Cesar Zuiderwijk – drums

Wereldwijd succes

In 1973 brak Golden Earring internationaal door met de rockklassieker Radar Love een dampend nummer over een bestuurder die via telepathie contact houdt met zijn geliefde. Het werd een hit in de VS, UK en ver daarbuiten. Ze tourden in Amerika en speelden in het voorprogramma van onder meer The Who.

Hun bekendheid groeide met hits als Twilight Zone (1982), When the Lady Smiles (1984) en het gevoelige Going to the Run (1991). Golden Earring stond bekend om hun ijzersterke liveoptredens strak, intens en zonder opsmuk.

De riff in het klaslokaal

Tijdens een saaie les op school zat George Kooymans voor zich uit te staren, duidelijk niet bezig met de stof.
De leraar vroeg streng: “Kooymans, wat ben je aan het doen?”
George antwoordde droog:
“Ik hoor een gitaarriff in m’n hoofd. Als ik die nu niet vastleg, ben ik 'm kwijt.”
De leraar zuchtte en liet hem begaan. Die riff belandde op een van hun eerste platen.

Het waardige afscheid

In 2021 kwam het trieste nieuws naar buiten: George Kooymans lijdt aan de progressieve spierziekte ALS. Kort daarna maakte de band bekend te stoppen. Geen afscheidstournee, geen reünies, het was meteen duidelijk: zonder George geen Golden Earring. Na zestig jaar muziek, vriendschap en toewijding viel het doek.

Maar hun nalatenschap leeft voort. In vinyl, op de radio, in rockdocumentaires en in elke Nederlander die ooit mee brulde met Radar Love of When the Lady Smiles.

Golden Earring begon in een Haagse wijk tussen de zandgrond en de rijtjeshuizen. Wat daar ontstond, groeide uit tot een exportproduct van formaat en een band die zijn weerga in Nederland niet kent. Van Loosduinen tot de wereldtop met een riff in het hoofd, een droom in het hart en een gitaar in de hand.